PINYIN

พยัญชนะในพินอิน

เสียงพยัญชนะต้นมีทั้งสิ้น 21 เสียง ดังนี้

สระในพินอิน

สระเดี่ยว จำนวน 9 ตัว ได้แก่

สระผสม 29 ตัว ได้แก่

วรรณยุกต์ในพินอิน

ประเภทของวรรณยุกต์

        วรรณยุกต์ในภาษาจีนจะมีทั้งหมด 5 เสียง แต่จะมี 4 เสียง ที่มีสัญลักษณ์เขียนกำกับไว้ข้างบนและที่เหลืออีกเสียงจะเรียกว่า “เสียงเบา” เกิดจากการลดระดับความยาวของเสียงให้สั้น และเบาลงตามมาตรฐานการออกเสียงของสำเนียงปักกิ่ง ซึ่งเสียงนี้ปรากฏไม่มากนักในภาษาจีน และจะไม่มีสัญลักษณ์ไว้ให้เขียนกำกับเหมือนอีก 4 เสียง

สัญลักษณ์วรรณยุกต์ในพินอิน

การออกเสียงของวรรณยุกต์

            ภาษาจีนกลางมีเสียงวรรณยุกต์ 4 เสียง ถ้าไม่ใส่วรรณยุกต์ให้ออกเสียงเบา วรรณยุกต์แต่ละเสียงมีระดับเสียงสูงต่ำ ดังนี้

ปกติวรรณยุกต์จะเขียนอยู่เหนือสระ แต่ก็มีบางแห่งเขียนวรรณยุกต์เป็นตัวเลขแทนโดยวางอยู่หลังสระ

กฎการใส่วรรณยุกต์ในระบบพินอิน

ì วรรณยุกต์นั้นจะเติมลงไปบนสระของคำศัพท์เท่านั้นจะไม่เติมลงไปบนตัวพยัญชนะเด็ดขาด

ì ให้กำกับลงไปบนสระเดี่ยว a e i o u ü

ì หากสระเป็นตัว iu หรือ ui ให้ใส่วรรณยุกต์ลงไปในตัวอักษรสุดท้าย

     คือ   iu ใส่วรรณยุกต์ที่ตัว u เช่น diú

          ui ใส่วรรณยุกต์ที่ตัว i เช่น  duī

ì หากเสียงวรรณยุกต์ไปวางอยู่บนตัวสระ i ให้ตัดตัวจุดๆข้างบนทิ้ง แล้วค่อยเติมจัววรรณยุกต์ลง ไป เช่น bi →bĭ

ì พยัญชนะ a o e เป็นทั้งพยัญชนะและสระ ดังนั้นพยางค์ทั้ง 3 ตัวนี้สามารถเขียนเป็นพยางค์ตามลำพังโดยไม่ต้องมีพยัญชนะด้านหน้าและสามารถใส่วรรณยุกต์ลงไปบน 3 ตัวนี้โดยลำพังได้เลย